Myślę, że on ma mnie gdzieś.
Kurwa.. Potrzebuję go. Nie obchodzi mnie, że inni mogą myśleć o mnie, że jestem śmieszna. Przyzwyczaiłam się już do tego, że ludzie mnie lekceważą i mają gdzieś.
Zawsze to samo. Zawsze mnie nie chcą. Bawią się. Zostawiają. Zapominają...A ja cierpię. Cały czas cierpię. Całe życie.
Zawsze jest tak samo. Zostawiają mnie.. Wszyscy traktują jak zabawkę, a potem przychodzą po pomoc. Gdy pomogę znów odchodzą. Chyba mam zbyt miękkie serce. Chcę zniknąć. Zamknąć się domu i z niego nie wychodzić. Tak będzie najlepiej. .
Coraz częściej o tym myślę. . Wiem, że to chore, nienormalnie, pojebane, ale jednak.. Codziennie, non stop.
Inni mają świadomość tego, że żyją, a ja ? tego , że umieram. Każdy dzień mnie dobija, z każdym dniem jest coraz gorzej, ale i coraz lepiej....
Nawet nie wiem czego chcę. Szczęścia ? Ale czym jest dla mnie szczęście? Chyba nigdy tego nie doświadczyłam albo nie pamiętam. Wiem, że coś jest ze mną nie tak. Od zawsze byłam inna, zawsze z boku. Od zawsze miałam problem, żeby zintegrować się z ludźmi. Wolałam ciszę, kiedy nie było nikogo koło mnie, mogłam siedzieć sama. Zawsze mówili, że coś jest ze mną nie tak. Tak, od zawsze byłam dziwaczką i odludkiem. Poznaję ludzi, którzy o mnie nie pamiętają.http://www.youtube.com/watch?v=MXL8BEPl-Nw
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz